Ga direct naar de inhoud

Aanpak verhuld vermogen en belastingontduiking

Publicatiedatum 30-06-2022

Mensen verhullen vermogen om verschillende redenen. Omdat ze geld hebben geërfd en de erflater niet bekend willen maken als verhuller. Of omdat ze van iemand in hun omgeving iets hebben gehoord en zonder al te veel kennis aan verhullen beginnen. En soms wordt er met een adviseur actief nagedacht over mogelijkheden van belastingontduiking, vaak in het buitenland. Al deze en andere vormen van verhullen zijn niet toegestaan en worden aangepakt. Hiervoor gebruiken we onder andere informatie uit het buitenland.

Gegevens buitenlands vermogen

In ons onderzoek naar verhuld vermogen kijken we eerst naar onze eigen gegevens. Maar ook naar informatie over bankrekeningen die Nederlanders elders hebben. Die ontvangen we van buitenlandse belastingdiensten waar we afspraken mee hebben gemaakt. Verder gebruiken we gegevens uit openbare informatie op internet en in handelsregisters, analyses, betaalverwerkers en payment service providers (PSP’s), informatie van de FIOD en meldingen die belastingplichtigen zelf doen.

Vlaggen Europese Unie
Internationale samenwerking is belangrijk in de aanpak van verhuld vermogen. Zo levert de Common Reporting Standard (CRS) veel gegevens uit het buitenland op.

Informatie belastingplichtige vergelijken

Als we vermoeden dat iemand verhuld (buitenlands) vermogen heeft, nemen we eerst contact op met die persoon. Vaak gaat dat per brief. Het kan namelijk gaan om een misverstand of omdat onze gegevens niet actueel meer zijn. We vragen om aanvullende informatie van de belastingplichtige. Bijvoorbeeld welk vermogen iemand heeft en heeft gehad. Waar zich dat bevindt en hoe gegevens hierover zijn ontwikkeld. We willen er namelijk zeker van zijn dat de belastingaangifte compleet is en iemand geen belasting meer verschuldigd is.

Common Reporting Standard

De Common Reporting Standard (CRS) is een internationale afspraak om automatisch gegevens uit te wisselen over financiële gegevens. Onder andere bankrekeningen, verzekeringen, rente en dividenden en de verkoop van effecten. Er zijn ruim 100 landen bij de CRS aangesloten, waaronder Nederland. De eerste stappen voor de CRS zijn door de G20-landen genomen, volgend op de FATCA-wetgeving van de Verenigde Staten van Amerika. De Organisatie voor Economische Samenwerking en Ontwikkeling (OESO) heeft de CRS uitgewerkt. En de Europese Unie heeft dit voor alle EU-landen overgenomen in de Europese richtlijnen.

Credit card met EMV chip

Buitenlandse debet-creditcards

Een andere manier waarop de Belastingdienst verhuld inkomen en vermogen op het spoor kan komen, is door bestedingen met buitenlandse betaalkaarten te analyseren. Sommige belastingplichtigen gebruiken buitenlandse debet-creditcards om in Nederland uitgaven te doen vanuit buitenlands vermogen dat zij niet hebben aangegeven. De Belastingdienst, FIOD en het Openbaar Ministerie treden hier tegenop. Zij proberen te achterhalen wie de kaarthouders zijn.

Aandacht voor tussenpersonen

De Belastingdienst richt zich met de aanpak van verhuld vermogen en belastingontduiking ook op facilitators. Dat zijn tussenpersonen die actief betrokken zijn bij het opzetten van belastingconstructies of het verstrekken van onvolledige informatie aan de Belastingdienst. Ook zijn ze betrokken bij het ontduiken van bepalingen in de Wet ter voorkoming witwassen en financiering terrorisme (Wwft). Het gaat hier meestal om notarissen, accountants, belastingadviseurs en boekhouders.

Facilitators lopen het risico op een tuchtrechtelijke klacht, maar ook strafrechtelijke vervolging. Juist aan deze beroepsgroepen, in hun rol als poortwachter, kent de Belastingdienst een belangrijke en zelfstandige rol toe in de bestrijding van zowel belastingfraude als witwassen. Gelukkig werken de meeste administrateurs, fiscalisten en andere belastingspecialisten daar al lang niet meer aan mee.

Zie ook

Deel deze pagina